यथार्थ

‘रोबोटी’करण आपलेही...!

पुढे पहा

गेल्या आठवड्यात त्या रोबोबाईबद्दल लिहिताना, यंत्रं कशी माणसाळत आहेत, यावरच बोलता आले. रोबो म्हणजे माणसाळलेली यंत्रेच आहेत. ती माणसांची कामे बिनदिक्कत करतात. माणसांनाही जमणार नाही इतक्या कौशल्याने रोबो आता काही कामे करू लागली आहेत. तिकडे जपानमध्ये एका विद्यापीठात आता समुपदेशनाला (अर्थात माणसांच्या) रोबो असतात. ती माणसांचे म्हणणे नीट ऐकून घेतात अन् त्यांचे विश्लेषण करतात. त्यावर मग भाष्य करतात. अगदी मोजक्या शब्दांत बोलतात. अभ्यासक, शास्त्रज्ञांचे म्हणणे असे की, माणसांचे समुपदेशन करण्यासाठी रोबोच उत्तम ..

माणसांची यंत्रे आणि यंत्राची माणसे...

पुढे पहा

नुकत्याच झालेल्या निवडणुकांमध्ये जातीय आणि धार्मिक समीकरणे किती, कुठल्यातरी विजयस्तंभावरून उसळलेल्या जातीय दंगली अन् अन्नसुरक्षेच्या बाबत भारत जगात ११९ व्या स्थानावर, अशा काही बातम्यांच्या गर्दीत सोफियाची बातमी दडून गेलेली...

साहित्यातील सवंगता आणि भावगर्भता, बुद्धीनिष्ठता!

पुढे पहा

बडोद्याचे अखिल भारतीय साहित्य संमेलन नव्या वर्षांत होऊ घातले आहे. ..

सगळे काय विदर्भालाच द्यायचे का?

पुढे पहा

गेल्या तीन वर्षांत हा नवाच प्रश्न निर्माण झाला आहे. खरेतर विदर्भाला आधी प्रश्न पडायचा की, ‘सगळे काय पश्चिम महाराष्ट्रालाच द्यायचे का?’ तेव्हा तिकडची मंडळी विदर्भातल्या लोकांना आळशी, इथल्या लोकप्रतिनिधींना स्वार्थी अन् बेजबाबदार ठरवायचे. प्रश्न मात्र आता कायम आहे. ‘सगळे काय विदर्भालाच द्यायचे का?’ खरे आहे असला प्रश्न विचारणार्‍याचे. त्यांनी विदर्भाला अनुशेषाचे आकडे दिलेत...

गाव खातेपिते असावे...

पुढे पहा

यंदा विदर्भात पाऊस कमी झाला, फवारणीने शेतकरी दगावले, कापसावर बोंडअळीने आक्रमण केले... हे असे दरवर्षीच होत असते. गावांची ही समस्या आहे. त्यावर मात करायची, असा विचार सकारात्मकतेने अन् राजकारण बाजूला ठेवून केला तर ही समस्या सुटू शकते...

तो गेला तेव्हा अनवट पाऊस कोसळत होता...

पुढे पहा

त्रिशूलमध्ये चट्ट्याबट्ट्याचे शर्ट घालून खळीदार हसणार्‍या शशीला हेमामालिनी, ‘जानेमन तूम कमाल करते हो...’ म्हणते. तो खरेच अशी कमाल त्या काळात करत होता. त्याचा धर्मपुत्र आला तो १९६१ चा काळ...

टीका आणि तारतम्य... मोदी आणि इंदिरा!

पुढे पहा

नाकर्ती माणसं सतत कर्त्यांच्या चुकाच काढतात, कारण ते काहीच करत नाहीत अन् त्यांना त्यांचा वेळ क्रिएटिव्हली घालवायचा असतो. तुम्ही घटनांची नोंद घेतली अन् त्यावर संयम आणि समंजसपणाचे प्रोसेसिंग झाले नाही, तर थेट प्रतिक्रिया द्याल अन् हा हल्ला असेल. त्याचा पहिला आघात मात्र तुमच्यावरच उमटला असेल. देशाचे प्रमुख म्हणून पंतप्रधान मोदींच्या बाबत नेमके हेच सुरू आहे. खरेतर ते काही या देशाचे पहिले पंतप्रधान नाहीत. मात्र, राष्ट्राच्या भल्याची संपूर्ण जबाबदारी अंगावर घेणारे पहिलेच आहेत, अशी केवळ त्यांच्या समर्थकांचीच ..

पोलिसांनी केले ‘शेण्टीमेंटल!’

पुढे पहा

२६/११ च्या हल्ल्यानंतर महाराष्ट्र पोलिसांबद्दलचा आदर कमालीचा दुणावला होता. पोलिस सामान्यांच्या सुरक्षेसाठी सतत जागे असतात, त्यांना सुट्ट्याही नसतात. सामान्यजन सण साजरा करत असताना पोलिस मात्र ड्युटीवर असतात. त्यांच्या संघटना नाहीत. त्यांना त्यांच्यावरच्या अन्यायाविरुद्ध आवाजही करता येत नाही. नेत्या-पुढार्‍यांच्या सुरक्षेत राहावे लागते. साधे शिपाई तर बड्या अधिकार्‍यांच्या बंगल्यावरची कामे करतात... पडेल ती कामे! हे सारेच नेहमी चर्चेत असते. त्यामुळे माध्यमे नेहमीच पोलिसांबद्दल सहानुभूती निर्माण करण्याचे ..