घरातून बाहेर पडलेल्या मुलींसाठी खास : 'आई नावाची मैत्रीण'
महा एमटीबी   13-May-2018


आजच्या दिवशी आई बद्दल खूप बोलल्या गेलंय, लिहील्या गेलंय. पण केवळ एकच दिवस असा आईचा नसतो. प्रत्येक दिवस, प्रत्येक क्षण हा तिचा असतो हे सर्व विदीत आहेच. मात्र हे आपल्याला प्रकर्शाने जाणवतं, ते तिच्या पासून थोडंसं लांब गेल्यावर. म्हणजेच आपल्या घरातून बाहेर पडल्यावर. मग ते शिक्षणाच्या निमित्ताने असू देत, नोकरीच्या निमित्ताने असू देत किंवा लग्न झाल्यानंतर. आई नावाची मात्रीण खरी उलगडते ते घरट्यातून बाहेर पडल्यावर.
हा लेख खास मुलींसाठी आहे. कारण थोड्या फार प्रमाणात मुलींचं भावविश्व मुलांपेक्षा वेगळं असतं. आणि मुलांसाठी आई जशी 'डार्लिंग' आणि बाबा मित्र असतात, तसंत मुलींसाठी बाबा 'हीरो' आणि आई मैत्रीण असते (साधारणपणे अगदी सगळ्यांनाच हे लागू होईल असं नाही उलटं ही असूच शकतं.) तर घरातून बाहेर पडल्यावर अनेक घटना अनेक गोष्टी अशा असतात ज्या एक आई म्हणून नाही तर मैत्रीण म्हणून तिला सांगाव्याशा वाटतात, शेअर कराव्याशा वाटतात. असंच हे आई नावाचं रसायन सतत सतत आपल्या पाठीशी असतं.
आपापली कामं स्वत: करणं, भाजी आणण्यापासून ते बिल भरण्यापर्यंत, बँकेच्या कामांपासून ते अगदी अटीतटीच्या क्षणी स्वत:ला कॉन्फिडंस देण्यापर्यंत सगळंच करताना घरातून बाहेर पडल्यावर या आई नावाच्या मैत्रीणीचं महत्व अधिकच पटतं.
नीरजा चित्रपटातल्या गाण्याच्या "डाटा भी तो तूने मुझे फूलों की तरह, क्यूँ नहीं माँ सारी दुनिया तेरी तरह.." या ओळी या भावनांना खूप छान स्पष्ट करतात.
हॉस्टेल मध्ये मैत्रीणींनी दिलेला त्रास असू देत, सुरुवातीला आलेल्या अडचणी असू देत किंवा अगदी कॉलेज मध्ये मुलांनी प्रपोज करणं असू देत. या गोष्टी घरात असे पर्यंत क्वचित आईला सांगितल्या जातात, मात्र बाहेर पडल्यावर आलेल्या अनेक अनुभवांमधून जेव्हा लक्षात येतं कि जिच्यावर आपण डोळे झाकून विश्वास ठेवू शकतो अशी एकमेव मैत्रीण म्हणजे "आई".


"कॉलेज मधला रिझल्ट बाबांना लगेच सांगू नकोस ना, माझं वॉलेट हरवलं आता मी काय करु, आई तू बॅगेत ती कानातल्यांची डबी कुठे ठेवली होतीस, अगं भात शिजवताना पाणी किती घालू ते वांग्याची भाजी कशी करतात?" या पर्यंत सगळंच आपल्या कंफर्ट झोन मधून बाहेर आल्यावर आपल्याला सगळ्यात जीवलग मैत्रीणीशी म्हणजेच आईशी आणखी जोडतं.
ऑफिस मधून घरी आल्यावर खोलीचा कारखाना झालेला बघितल्यावर घरी कानी कपाळी पसारा आवर सांगणारी आई आठवते. कारण ती कितीही ओरडली तरी आपल्या खोलीची आणि आपली काळजी घ्यायला ती आहे हे माहीतच असतं. "रात्री उशीरा झोपतेस मग सकाळी उठता उठत नाहीस तू.." हे सांगणारी आई आठवते, कारण आता हेच वाक्य ती सकाळी फोनवरून उठवताना बोलते. लिंकअप्स पासून ब्रेकअप्स पर्यंत सगळं तिला सांगता आलं तर ती तुमची खरी मैत्रीण. यासाठी तिने सतत केलेले प्रयत्न, संवाद साधण्यासाठी केलेला आटापिटा तिला तुमच्या आणखी जवळ आणतो.
लग्न ठरल्यानंतर सासरी जाण्याआधी आपल्याला तयार करणारी ही मैत्रीण फिरायला जाताना ड्रेस कुठला घेणार याविषयी पण चर्चा करते. एखादी भारी फिल्म एकत्र बघून, तिच्या कॉलेजच्या गप्पा सांगणारी ही मैत्रीण हसते ना तेव्हा खूप गोड दिसते. पुढे आपलं लग्न झाल्यानंतर अशीच एक मैत्रीण त्या घरी पण असते. दोन्ही घरातल्या या मैत्रीणींसोबत छान नातं जुळलं तरच तुम्हाला यश मिळालं असं समजा.
तिच्या सोबत असताना अनेकदा आपण या मैत्रीणीला गृहीत धरतो. ती आहेच ती साथ देईलच या विश्वासावर आपण आपले निर्णय घेवून मोकळे होतो, अनेकदा तिला दुखावतो, मात्र तरीही ती तशीच साथ देणारी मैत्रीण राहते. "तू आई झालीस ना की तुला कळेल.." असं सतत सांगणारी ही मोठ्या वयाची मुलगी आपल्यात तिचं लहानपण बघत असते.
आई सगळ्यांना मिळते, मात्र आई नावाची मैत्रीण नशीबानं मिळते. तुम्हाला मिळाली असेल तर तिला खरंच जपा. वर्षातल्या एकाच दिवशी नाही तर दर दिवशी. कारण शेवटी सगळे परके होतात मात्र ही मैत्रीण शेवटपर्यंच हक्काने आपलीच असते. अगदी शेवट पर्यंत..... किंबहुना त्यानंतर सुद्धा.......
- निहारिका पोळ